SOCIAL TASK

Projectbezoek Nationaal Coördinator Groningen

Foto: Liesbeth Segers (TASK) op straat in de gemeente Loppersum waar veel monumentale panden getroffen zijn door de aardbevingen in het gebied.

Door: Daan Bardie | E-mail: daanbardie@task.nl | Geschatte leestijd: 4 minuten

De gaswinning in Groningen veroorzaakt bodemdaling en aardbevingen, veel gebouwen in de regio lijden daaronder en moeten worden versterkt. Maar welke gebouwen lopen het meeste risico en welke versterkingsmaatregelen worden er genomen? Gemeenten maken een plan van aanpak voor hun wijken en dorpen. Daarin kijken zij of er kansen zijn om tegelijkertijd met de versterkingsoperatie de buurt te verbeteren. Daarbij houden zij het overzicht over de versterking in hun gebied. De uitvoeringsorganisatie NCG is verantwoordelijk voor de uitvoering van de versterking per gebouw. TASK’er Liesbeth Segers werkt in de rol van Manager Projectbeheersing voor het project van de NCG. Een interessante, maar vooral een erg beladen opgave. We gingen bij Liesbeth op bezoek en spraken haar o.a. over haar beleving bij het gevoelig liggende project.

In de provincie Groningen liggen een groot en een klein aardgasveld die worden geëxploiteerd door de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM). Bodemdaling en aardbevingen die het gevolg zijn van de gaswinning veroorzaken veel schade aan huizen en gebouwen in de regio. Het kabinet heeft inmiddels besloten dat de gaskraan medio 2022 dichtgaat. Eerder was er nog sprake van 2030. Sommige gebouwen in de regio zijn niet veilig genoeg meer en moeten versterkt worden. “Veilig genoeg betekent dat je bij een zware aardbeving een gebouw veilig kunt verlaten”, vertelt Liesbeth, “Als dat niet het geval is, dan moet een gebouw worden versterkt”. Liesbeth legt me verder uit dat de versterkingen niet per se gaan over gebouwen met veel schade: “Een gebouw kan weinig schade hebben, maar toch versterkt moeten worden. Op basis van een prioriteringsmethode (HRA) wordt bepaald welke gebouwen als eerste versterkt moeten worden. Panden worden gecategoriseerd naar ‘verhoogd’, ‘licht verhoogd’ of ‘geen risico’. Experts geven advies over de te nemen versterkingsmaatregelen. Dat kunnen bijvoorbeeld extra draagbalken zijn of huizen worden tijdelijk gestut, een soort boeksteunen tegen de gevel”. Liesbeth vertelt dat in sommige gevallen de huizen niet versterkt worden, maar volledig opnieuw gebouwd worden: “Het kan voorkomen dat de kosten van de benodigde versterkingen voor een huis ruim hoger zijn dan de herbouwwaarde van het huis. Bewoners kunnen dan kiezen voor het alternatief “sloop plus nieuwbouw” van het huis. Monumenten of gebouwen die deel uitmaken van het beschermd stads- of dorpsgezicht worden versterkt, maar dan volgens de nieuwste richtlijnen”.

Foto: Getroffen huizen waar tijdelijk de ramen en/of deuren vervangen zijn voor houten panelen om een tijdelijke veilige situatie te realiseren.

Projectbeheersing

Het is de taak van de NCG om samen met de bewoners te bepalen hoe de versterkingen het beste worden aangepakt. De NAM draait vervolgens op voor de kosten van alle benodigde versterkingen, zij zijn immers de veroorzakers van de schade. “Het is heel belangrijk om de voorkant van het project goed in te richten”, vertelt Liesbeth, “de NAM betaalt namelijk alléén de kosten van de versterkingen, terwijl de gemeenten gelijktijdig kijken naar kansen voor buurtverbetering. De minister van Economische Zaken en Klimaat moet verantwoorden bij de NAM waar het geld aan besteed is. Daarom moet NCG alles procesmatig aanpakken en financieringsstromen zorgvuldig in beeld brengen”. Naast het versterkingsgeld van de NAM kunnen bewoners ook gebruik maken van duurzaamheidssubsidies of ze kunnen ervoor kiezen om eigen geld in te zetten. Liesbeth legt uit dat haar rol als Manager Projectbeheersing daarbij van groot belang is: “Het is mijn taak, samen met de projectleider, dat projecten goed door het besluitvormingsproces heenlopen en gerealiseerd worden. Alles moet weer hersteld worden, denk aan dure keukens die geplaatst moeten worden of bomen die opnieuw in de tuin geplant moeten worden. Hierbij moeten veel fasedocumenten ingediend worden die aan alle eisen voldoen. Denk aan o.a. projectvoorstellen en projectplannen”.

“De politieke complexiteit van het project maakt het interessant en uitdagend om voor de NCG te werken”, aldus Liesbeth, “Voorheen werd er primair gebiedsgericht gewerkt. Door de politiek zijn er telkens nieuwe groepen woningen aangewezen die onder bepaalde voorwaarden versterkt konden worden. Huizen in dezelfde wijk kregen andere voorwaarden toegewezen, dat zorgde voor sociale onrust”. Liesbeth legt mij uit dat in de loop van de tijd de rol van het NCG een transitie is ondergaan: “Voorheen was de NCG er slechts om bewoners te begeleiden. Het Centrum Veilig Wonen (CVW), in leven geroepen door de NAM, beoordeelde schade van woningen en gaf versterkingsadviezen. Er ontstond de afgelopen jaren veel kritiek op het CVW: ‘de slager keurt zijn eigen vlees’. Daarnaast was er veel onbegrip voor de winst die het bedrijf maakte. De overheid wilde dat de versterkingsoperatie zo snel mogelijk over zou gaan naar één publieke uitvoeringsorganisatie: de NCG. Op dit moment zijn we bezig met de overgang van regie- naar uitvoeringsorganisatie omdat per 1-1-2020 het hele proces van de realisatie van versterkingen bij de NCG ligt”.

Liesbeth geeft aan dat ze het leuk vindt om mede vorm te geven aan de opzet van de organisatie. Daarnaast krijgt ze in haar rol er energie van dat ze collega’s mag helpen hun werkwijze en projecten te structureren zodat ze grip krijgen op het geheel. “Ik vind het leuk om mensen op te leiden zodat de kwaliteit van het werk verhoogd wordt. Dat kunnen kleine dingen zijn zoals een instructie hoe ze een draaitabel in Excel moeten maken, maar ook grotere zaken zoals aangeven wat de projectkaders zijn en hoe deze toegepast dienen te worden”.

Foto: Liesbeth op haar werkplek in een van de vijf versterkingspunten uit het gebied, een soort loket waar NCG functionarissen aan het project werken en waar bewoners op momenten terecht kunnen voor vragen.

Sentimaliteit

Sociale spanningen komen veel voor in het projectgebied: “Er bestaat een gevoel van onveiligheid en tegelijkertijd van sociale ongelijkheid. Mensen voelen dat Groningen ver weg ligt van het Westen van Nederland, bovendien heerst er ook een gevoel dat er veel geld naar de stad Groningen gaat, niet naar de omgeving”. Ook de versterkingsoperatie van de NCG is in sommige gevallen een bron voor sociale onrust, legt Liesbeth uit: “Mensen die voorheen in verschillende versterkingsgebieden werden ingedeeld krijgen andere voorwaarden, de buurman met zijn achterstallige onderhoud krijgt een nieuw huis, enzovoort. Er spelen veel zaken die kunnen leiden tot onvrede of zelfs tot burenruzies. De gemeente heeft graag dat hele wijken of straten tegelijkertijd worden aangepakt, dat zorgt voor minder overlast. Maar het komt soms voor dat er in een straat enkele vertragende factoren zijn, zoals oude of zieke mensen, waardoor de werkzaamheden later moeten plaatsvinden. Als er in een straat in een rijwoning enkele vertragingen zitten, dan wordt de hele straat niet aangepakt. Weer een reden voor sociale spanningen”.

“De gevoelige situatie drukt enorm op de organisatie, mensen worden er toch door beïnvloed, soms leidt dat tot vertragingen”, vertelt Liesbeth, “Mensen die werken op het project kunnen ook in het getroffen gebied wonen. Het kan voor hen ongemakkelijk zijn om alles precies volgens de regels uit te voeren, ondanks het “oneerlijkheidsgevoel” wat er in het gebied heerst. De bewoners in Groningen zijn immers de eindklant van het project. Toch is het belangrijk om de situatie zonder emoties te bekijken, maar volgens de regels, anders doe je hen geen recht aan”. Voor de meest emotionele zaken in de versterkingsopgave bestaat er een programma bijzondere zaken. “Het is een bijzonder en beladen project om aan te werken. Het is een belangrijke zaak om mensen te overtuigen dat ze versterkingen nodig hebben voor een veilige woning”, zo besluit Liesbeth.

Foto: Wisselwoningen in Groningen. Deze worden gebruikt voor bewoners die hun woning tijdelijk moeten verlaten voor de versterkingswerkzaamheden.

Team Projectbeheersing

Liesbeth maakt deel uit van het team Projectbeheersing binnen TASK en wordt projectmatig ingezet als manager/ adviseur projectbeheersing op projecten aan opdrachtgeverszijde. Een team met 8 projectbeheersers waarin kennis en ervaring van verschillende projecten wordt gedeeld. Wil je meer te weten komen over Liesbeth haar ervaringen bij het NCG of meer willen weten over de organisatie TASK?

Neem contact met ons op!



Bron:Publicatiedatum: 27 november 2019
Aanmelden TASK Nieuwsbrief
Meer info? Kom in contact
Meer informatie?

Neem dan contact met ons op!

T   030-2819300
E   info@task.nl

Top