SOCIAL TASK

Opmerkelijke verhalen: #4 De stalen kolom en de frietpan

Constructeur Jan van Geel

 
   


Beste vakbroeders en collega’s,

Het einde van mijn loopbaan als praktikant, tekenaar, constructeur, hoofdconstructeur en constructief ontwerper begint zijn einde te naderen. Begonnen in de tijd juist na de oliecrisis in 1975 en, als het de komende jaren nog goed gaat met de gezondheid en het gezin, werk ik tot medio 2017 bij TASK.

Ik heb tijdens mijn carriére het nodige meegemaakt, van grote flaters tot opmerkelijke prestaties. Komende weken neem ik jullie mee terug in de tijd met de meeste opmerkelijke projecten. Veel lees plezier!

 

Perzisch Vrieshuis

Het is in de tijd van de opkomst van de patatgeneratie eind jaren zeventig. Mac Donald’s vestigt zich in Amsterdam en daarna in meerdere plaatsen in Nederland met o.a. Breda, Den Haag, Zwolle, Groningen, Haarlem en ook Den Bosch. De strategie van de keten is dat ze zich vestigen op locaties tegenover grote zaken zoals V&D, HEMA. Miss Etam etc. Oftewel in het centrum waar veel winkelende klanten komen. Deze klanten zijn geneigd een snelle hap te gebruiken en gaan door met de realiteit van de dag. Wanneer in de nabijheid van een groot winkelbedrijf een pand vrijkomt, koopt Mac Donald’s dat en passen ze het in no time aan tot een Mac Donald restaurant. Vaak zijn er in deze panden constructieve aanpassingen nodig. Alles wordt gestript, grote open ruimten worden gemaakt en dan zoveel mogelijk zitplaatsen gecreëerd, een keuken, balie, sanitair, installaties HVAC etc. Het is prima werken met de interieurarchitect, de man van de zitplaatsen, de opdrachtgever en de aannemer. Terwijl dit allemaal gebeurt onder een stevige tijdsdruk.

De contractvorm is met enige fantasie herkenbaar als een zogenaamde C&D&D&C (Construct & Demolition Design & Construct) contract. Gezien de tijdsdruk gebeurde het regelmatig dat er eerst werd begonnen met bouwen, daarna pas met ontwerpen, gevolgd door deels amoveren en dan weer renoveren. Daarbij gold één regel: de klant is koning. Advies is duur en advies en ontwerp duurt te lang en het begrip ‘geld genoeg’ is ruim in te vullen. Beter konden wij het niet treffen met engineering, alles twee keer doen en nog betaald ook.

Gouden tijden waren het, al was het wel aanpoten om aan de wensen te voldoen. Meestal verliep het goed, maar het ging ook weleens mis. Het was zo erg dat de meeste collega’s staalconstructeur na afloop van het werk geen Mac Donalds meer konden zien of ruiken. Uiteindelijk, om de traumatische ervaring enigszins te verzachten, heb ik in vertrouwen verteld dat de engineering tot op de laatste cent betaald is door de opdrachtgever.Daar kon beter meegeleefd worden omdat het reken- en tekenwerk in ieder geval niet voor niets was geweest.

Voor wat de constructie, met name de ruwbouw, betreft ging het op alle fronten anders dan aanvankelijk verondersteld. Allereerst ging het mis bij de fundering. Tot tweemaal toe moest deze worden gelegd. Op zich al een moeilijke klus, maar helemaal lastig toen de vorstperiode 4 maanden aanhield. Toen we eenmaal weer op stoom waren bleek er een fout in het computerprogramma te zitten. Na een uitgebreid onderzoek bleek dit toch niet het geval. De staalconstructie werd in totaal drie maal uitgetekend: eenmaal zonder inmeting, eenmaal met een foute inmeting en uiteindelijk met de juiste inmeting. Toen alles eindelijk stond bleek de airco te zijn vergeten. Om deze uiteindelijk te huisvesten werd er een hele verdieping bijgebouwd.

De aannemer kon na dit alles weer aan de gang met de installatie van de steunpalen. Echter toen kwam er een telefoontje uit Schotland van de keukenboer. De aannemer vertelde dat er een kolom in de keuken in de weg stond in nabijheid van de frietpan.Het constructieve juiste antwoord was dat de stalen kolom nodig was voor afdracht van de belasting en dat de Schotse keukenboer die frietpan wel een stukje opzij kon schuiven. Iedere betrokkene van het werk weer gelukkig en kon verder met de realiteit van alle dag en zeker met doorbouwen en dan met name het draaien van de palen.

Het antwoord uit Schotland liet niet lang op zich wachten: de frietpan kon niet opzij en de kolom die ging er per direct uit aldus de opdrachtgever.De aanpassingen waren niet mals. Palen moesten worden verplaatst, de betonfundering en staalconstructie aangepast. De stagnatie en andere zwaarwegende argumenten speelden geen enkele rol van betekenis meer op dat punt.

Bij navraag bleek dat de Schotse keukenman alle keuken- en bakinstallaties voor Mac Donald’s maakt in de wereld. Het zijn kant en klare prefab keukenunits en zijn niet anders te plaatsen of te modificeren. Niks dus: “zet die patatpan maar een stukje opzij”. Ja, daar sta je dan met je goede gedrag, uithuilen en opnieuw beginnen.

Het leermoment? Ondanks dat het allemaal heel vervelend was, bleek het uiteindelijk toch een kwestie van volhouden, doorzetten, risico’s nemen met een gezonde dosis humor!



 
 

Bron:Jan van GeelPublicatiedatum: 28 oktober 2014
Aanmelden TASK Nieuwsbrief
Meer info? Kom in contact
Top